People Express

พีเพิลเอ็กซ์เพรสเป็นสายการบินราคาประหยัดที่ไม่เน้นบริการเสริม ตั้งอยู่ที่นวร์ก ก่อตั้งโดยดอน เบอร์ร์ในปี 1981 เติบโตอย่างรวดเร็วด้วยราคาตั๋วที่ต่ำมาก รวมถึงเส้นทางนวร์ก–ลอนดอนราคา 149 ดอลลาร์ แต่การเข้าซื้อกิจการและหนี้สินทำให้ขยายตัวเกินกำลัง ถูกขายให้เท็กซัสแอร์ในปี 1986 และรวมเข้ากับคอนติเนนทัลแอร์ไลน์สเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1987

จุดเริ่มต้น

พีเพิลเอ็กซ์เพรสก่อตั้งโดยดอน เบอร์ร์และเพื่อนร่วมงานอีกหลายคนที่ลาออกจากเท็กซัสอินเตอร์เนชันแนลของแฟรงก์ ลอเรนโซเพื่อมาเริ่มกิจการนี้ ตามข้อมูลจาก Wikipedia เบอร์ร์ได้รับอิทธิพลจากเฟรดดี้ เลเกอร์ ผู้บุกเบิกสายการบินต้นทุนต่ำชาวอังกฤษ สายการบินเช่าพื้นที่ในอาคารผู้โดยสารเหนือของท่าอากาศยานนวร์ก ซึ่งแทบไม่มีการใช้งานมาก่อนที่สายการบินจะเข้ามา

สายการบินเริ่มให้บริการเมื่อวันที่ 30 เมษายน 1981 ด้วยเที่ยวบิน Boeing 737 จากนวร์กไปบัฟฟาโล โคลัมบัส และนอร์ฟอล์ก หนึ่งเดือนต่อมาจึงเพิ่มแจ็กสันวิลล์และคลีฟแลนด์ AirlineGeeks รายงานว่าเที่ยวบินแรกใช้ Boeing 737-100 จำนวนสามลำ และจำหน่ายตั๋วบนเครื่องแทนที่จะขายที่เคาน์เตอร์ตั๋ว

ยุครุ่งเรือง

สายการบินเติบโตอย่างรวดเร็ว ภายในเดือนธันวาคม 1981 มีเที่ยวบินออกจากนวร์ก 42 เที่ยวต่อวันทำการ ปริมาณการขนส่งซึ่งวัดเป็นผู้โดยสารกิโลเมตรที่ทำรายได้ เพิ่มขึ้นจาก 650 ล้านในปี 1981 เป็น 17,638 ล้านในปี 1985 (ตัวเลขจาก Air Transport World ตามที่ Wikipedia อ้างถึง)

เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 1983 พีเพิลเอ็กซ์เพรสเริ่มบินตรงนวร์ก–ลอนดอนแกตวิคด้วย Boeing 747 เช่าที่เคยบินให้แบรนิฟฟ์ ราคาตั๋วเริ่มต้นที่ 149 ดอลลาร์ต่อเที่ยว และเส้นทางนี้ขายหมดเกลี้ยง ต่อมาในปี 1985 ได้เปิดเส้นทางไปบรัสเซลส์

โครงสร้างราคาตั๋วเรียบง่าย และมีการเรียกเก็บค่าบริการเพิ่มเติม:

• ชำระค่าโดยสารบนเครื่องบิน
• กระเป๋าถือขึ้นเครื่องหนึ่งใบไม่คิดค่าบริการ ส่วนกระเป๋าเช็กอินคิดใบละ 3 ดอลลาร์ Wikipedia ระบุว่าเป็นสายการบินสหรัฐฯ รายแรกที่เก็บค่ากระเป๋าเช็กอิน
• จำหน่ายเครื่องดื่มและของว่าง โดยน้ำอัดลมราคากระป๋องละ 50 เซนต์
• พนักงานได้รับการฝึกให้ทำงานได้หลายตำแหน่ง ตามที่ AirlineGeeks ระบุ

การให้บริการลักษณะนี้ทำให้สายการบินได้รับฉายาอย่าง "People Distress" และ "Air Bulgaria" ในปี 1985 สายการบินซื้อฟรอนเทียร์แอร์ไลน์สแห่งเดนเวอร์ รวมถึงเข้าซื้อสายการบินท้องถิ่นอย่างบริตต์แอร์เวย์สและโพรวินซ์ทาวน์-บอสตันแอร์ไลน์ ภายในเดือนสิงหาคม 1985 สายการบินบินไปยัง 41 เมือง มีพนักงาน 4,000 คนและเครื่องบิน 72 ลำ ตามรายงานของสำนักข่าวเอพีที่ Wikipedia อ้างถึง

สิ่งที่ผิดพลาด

แหล่งข้อมูลชี้ไปที่สาเหตุหลายประการที่ซ้อนทับกัน:

• หนี้สินจากการขยายกิจการ การเข้าซื้อกิจการอย่างต่อเนื่องทำให้สายการบินมีหนี้สูง ในขณะที่คู่แข่งรายใหญ่พัฒนาระบบบริหารจัดการรายได้ได้ดีขึ้นและสามารถสู้ราคาได้ (Wikipedia ซึ่งระบุว่าประเด็นนี้ยังต้องมีการอ้างอิง)
• การรวมฟรอนเทียร์ที่ยากลำบาก Wikipedia รายงานปัญหาแรงงานที่ฟรอนเทียร์และผู้โดยสารที่ไม่พอใจแนวทางไม่เน้นบริการเสริม โดยยังไม่มีการอ้างอิงที่ชัดเจนเช่นกัน นอกจากนี้ AirlineGeeks ยังกล่าวถึงคุณภาพบริการและความตรงต่อเวลาที่ลดลง
• การเปลี่ยนกลยุทธ์ เพื่อดึงดูดผู้เดินทางเพื่อธุรกิจ พีเพิลเอ็กซ์เพรสเพิ่มชั้นเฟิร์สคลาสบนเครื่อง 747 โครงการสะสมไมล์ และการกำหนดราคาแบบบริหารรายได้แบบทั่วไป โดยละทิ้งโครงสร้างราคาแบบเรียบง่าย

ในเดือนมิถุนายน 1986 บริษัทแจ้งว่ากำลังทำงานร่วมกับธนาคารเพื่อการลงทุนเพื่อหาผู้ซื้อกิจการบางส่วนหรือทั้งหมด ข้อตกลงขายฟรอนเทียร์ให้ยูไนเต็ดแอร์ไลน์สล้มเหลวเพราะปัญหาด้านสหภาพแรงงาน การดำเนินงานของฟรอนเทียร์ถูกยุติลงและบริษัทลูกยื่นขอความคุ้มครองจากการล้มละลาย

เที่ยวบินสุดท้าย

วันที่และเส้นทางของเที่ยวบินสุดท้ายของพีเพิลเอ็กซ์เพรสไม่มีบันทึกในแหล่งข้อมูลที่เราพบ Wikipedia ระบุว่าสายการบินสิ้นสภาพการเป็นสายการบินเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1987 เมื่อการดำเนินงานถูกรวมเข้ากับคอนติเนนทัลแอร์ไลน์สผ่านข้อตกลงการตลาดร่วม ส่วน AirlineGeeks ระบุว่าการเข้าซื้อกิจการเกิดขึ้นในปี 1986 ซึ่งสอดคล้องกับการขายให้เท็กซัสแอร์ที่ประกาศในเดือนกันยายนปีนั้น มากกว่าจะเป็นวันที่การดำเนินงานสิ้นสุดลง

เกิดอะไรขึ้นต่อมา

เท็กซัสแอร์คอร์ปอเรชันซื้อพีเพิลเอ็กซ์เพรสด้วยมูลค่าประมาณ 125 ล้านดอลลาร์ ทั้งในรูปเงินสด ตั๋วเงิน และหนี้สินที่รับมา เนื่องจากกังวลเรื่องการอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแล จึงซื้อทรัพย์สินของฟรอนเทียร์จากพีเพิลเอ็กซ์เพรสแยกต่างหากก่อนในราคา 176 ล้านดอลลาร์ และรวมเข้ากับคอนติเนนทัล ซึ่งเป็นบริษัทลูกอีกแห่งของเท็กซัสแอร์ จากนั้นการดำเนินงานของพีเพิลเอ็กซ์เพรสจึงเข้าร่วมกับคอนติเนนทัลเช่นกัน

คอนติเนนทัลรักษาฐานการบินที่นวร์กซึ่งพีเพิลเอ็กซ์เพรสสร้างไว้ ต่อมาฐานการบินนี้ตกเป็นของยูไนเต็ดแอร์ไลน์สเมื่อยูไนเต็ดและคอนติเนนทัลควบรวมกันในปี 2010 หลังสายการบินปิดตัว อาคารผู้โดยสารเหนือเดิมถูกกระทรวงกิจการทหารผ่านศึกใช้งานในช่วงสงครามอ่าวเปอร์เซีย และในปี 1997 มีโครงการรื้อถอนอาคารดังกล่าว

ชื่อนี้กลับมาอีกครั้งในช่วงสั้น ๆ สตาร์ตอัปที่ชื่อ PEOPLExpress เริ่มบินเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2014 จากนิวพอร์ตนิวส์ รัฐเวอร์จิเนีย แต่ระงับการให้บริการเมื่อวันที่ 26 กันยายน 2014 และไม่เคยกลับมาให้บริการอีก บริษัทนี้เป็นคนละบริษัทกับสายการบินดั้งเดิม

แหล่งข้อมูล: Wikipedia; AirlineGeeks

แหล่งที่มา: People Express Airlines (1980s) – Wikipedia, Grounded: People Express – AirlineGeeks